تاریخ انتشار  :  16:58 عصر ۱۳۹۸/۶/۹
تعداد بازدید  :  78
Print
   
یادداشت دکتر مصلحی:
مُحَرم فصل محبت و دلدادگی

به بهانه فرارسیدن ماه مُحرم و ایام عزاداری شهادت جانسوز حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام واثر محبت سید الشهدا علیه السلام در مسیر رشد و تعالی انسان ها یادداشت مجید مصلحی مدیر کل اموراستانها ومجلس حوزه هنری انقلاب اسلامی منتشرشد.


بسم ا... الرحمن الرحیم

السلام علیک یا ابا عبدا... الحسین

از بزرگان دین آموخته­ایم که در طول عمر، برخی مقاطع زمانی هستند که می­توانند اثر شگرفی بر تربیت و تعالی روح داشته باشند؛ از جمله‌ی این زمان­ها، ایام محرم و ایام عزادارای حضرت سید­الشهداء(علیه السلام) است. همچنین مکرر شنیده­ایم که ماه محرم، ماه گریه و عزاداری است.

امام رضا(علیه­ السلام) حال و هوای پدر بزرگوارشان در ماه محرم را این‌گونه به تصویر می‌کشند: «هرگاه ماه محرم فرا می­رسید، پدرم (موسی‌ابن­ جعفر علیه ­السلام) دیگر خندان دیده نمی ­شد و غم بر او غلبه می­یافت». شاید در این مطلب، امام معصوم(علیه السلام) از ما خواسته است که ما نیز احساس درد کنیم؛ دردی که منجر به هدایت و اصلاح امور می‎شود! چرا که در غیر این صورت، فایده­ای بر آن متّرتب نخواهد بود.

ایام محرم را تسلیت عرض می­کنم و امیدوارم به واسطه‌ی عنصر محبت به اهل بیت(ع) و امام حسین (علیه­ السلام) و جاذبه و کششی که امام و یارانش در این ایام دارند و همچنین تشنگی‌یی که ما در این ایام برای محبت داریم، انشاءالله این ایام منجر به فهم و درک بیشتری برای دل­ های گرویده به این روزها شود.

به نظر می­ آید که برای رشد راه‌های زیادی وجود دارد که کاربردی­ترین و شاید گاهی آسان­ترین آن‌ها محبت است. راه‌های دیگری هم برای رشد وجود دارند مثل تلاش، سخت‌کوشی، جهاد و... ولی یکی از راه‌های میان‌بُر محبت است. گاهی عنصر محبت عامل تحریک بقیه ­ی راه‌ها نیز می­ شود.

هر چیزی فصلی دارد و بهاری. مثلاً خوردن پرتقال و شلغم و یا چند میوه‌ی زمستانی دیگر در مرداد و شهریور حال نمی ­دهد! می‌شود آن­ها را خورد؛ ولی نمی‌چسبد. یا خوردن هندوانه در زمستان... گرچه «شب چله» می­ گیرند و این میوه به مدد روش‌های علمی نگهداری به سفره‌ی شب یلدا می آید، ولی به تجربه، میل خوردن آن خیلی نیست؛ به دلیل این‌که فصل هندوانه و لذّت و خاصیت آن در تابستان است.

شاید از این مثال دم دستی بشود تعبیر کرد که دربین میوه ­های معرفتی، شروع محرم فصل محبت است و میوه‌ی معرفتی محبت در این فصل کارسازتر است.

دهه‌ی اول محرم اوج این محبت و احساس و شور حسینی و کشش است و شاید عده­ ای در این چند روز ایام محبت، به یاد عقل و تعقل می­ افتند که: «چرا امام حسین(علیه ­السلام) که می­ دانست شهید می­ شود، رفت؟، چرا زن و بچه و خویشان و یاران را به خطر انداخت؟ هدف از قیام چه بود؟ و چرا با کشته شدن؟ چرا با زبان گفت‌وگو نه؟ تحریف­ های عاشورا چیست؟ و چرا و چرا؟» این‌ها خیلی خوب است و باید پاسخ آن‌ها را گرفت...

اما عرض حقیر چیز دیگری است و آن این‌که در دهه‌ی اول اگر وارد این چراها بشویم، یکدفعه می ­بینیم شام غریبان امام حسین(علیه ­السلام) است و ما در اوج احساس و شور روضه و عزاداری و سینه ­زنی داریم فکر می­ کنیم که آیا این مسیر راست است یا غلط؟ ...و چرا و چرا؟!

در فصل انباشت و برداشت محبت، با گیج شدن بر سر این‌که آیا این راه راست است یا نه و تفکر در آن ـ که البته ارزش خود را دارد ـ یکدفعه می­ بینیم سرنخ را گم کرده­ ایم...

رابطه‌ی محبت و عقل درطول تاریخ بشر همواره محل سؤال بوده است و گاهی انسان فکر می کند محبت، عقل نمی ­خواهد و یا عقل بخشی از آن شده است.

در این ایام و روزهای پیش از این ایام، به کوچه و بازار که نگاه می­ کنی، مردم را که نگاه می‌کنی، مردم عادی که مثل بعضی از ما در و دکان دانش و علم هم ندارند، در این ایام از میوه‌ی محبت به امام حسین (علیه ­السلام) چیزی به دست می­ آورند که ما به گرد پای آن‌ها هم نمی­ رسیم!

آنچه می­ شود از این ایام و فصل میوه‌ی معرفتی محبت جست‌وجو کرد، گرامی داشتن این روزهای محدود و بهره بردن از محبت به امام و یارانش می‌تواند باشد.

شاید بهتر است که در این ایام، خودمان را به تمرین کسب این محبت مکلّف کنیم. همه‌ی آنچه که ما در علوم بشری می­ آموزیم و مسأله ­ها را با آن حل می­ کنیم، تماماً با کتاب و قلم و پژوهش و... به دست نمی ­آید. گاهی آن علم گرفتنی نیست؛ دادنی‌ست. این علمی‌ست که بر مسائل احاطه دارد و باید از آن محل احاطه بر ما اشراق شود. میوه‌ی معرفتی محبت می­ تواند منبعی باشد تا این اشراق انجام بگیرد.

                                                                 مجید مصلحی

نظر شما
نام
ایمیل
متن نظر
  ارسال